Szukanie rozwiązań, nowych form kontaktu i wzajemnego zrozumienia to wysiłek, jaki podejmuje Mama, Tata lub obydwoje razem na rzecz nawiązania jak najlepszej więzi emocjonalnej z dzieckiem. Aktualna rzeczywistość, tempo życia, nie sprzyjają budowaniu tych więzi. Stąd coraz częściej spotykamy się ze zjawiskiem „emocjonalnego głodu dziecka” – głodu rozmowy, głodu bliskości i czułości, głodu wspólnej aktywności z rodzicem.

Każda ciepła, serdeczna rozmowa z dzieckiem to dawka wielu emocjonalnych kalorii. To wzmocnienie poczucia wartości dziecka. Okazanie, że ma prawo do swojego zdania, odczuć, spostrzeżeń. W relacji z dzieckiem aranżuj sytuacje, w trakcie których dziecko może się wypowiedzieć, wyrazić swoje myśli i uczucia. Formułuj proste pytania „Jak się czujesz?, Co o tym myślisz?”. Interesuj się potrzebami i sprawami dziecka. Bez codziennej rozmowy nie ma relacji, nie ma więc więzi. Dziecko bez możliwości wyrażenia swoich emocji doświadcza osamotnienia i poczucia bycia nieważnym. Ma problemy z komunikacją, empatią, słuchaniem i rozumieniem innych.

Rozmawiaj z dzieckiem każdego dnia. Słuchaj z uwagą i skupieniem, patrz w oczy. Wysłuchaj jego przeżyć, doświadczeń. Pytaj, pozwalaj wyrażać emocje, nazywaj uczucia, jakie obserwujesz u dziecka.

Okazuj czułość, troskę. Przytul, pogłaszcz, usiądź blisko. Przywitaj dziecko po powrocie ze szkoły lub twoim powrocie z pracy uśmiechem, postaraj się o łagodny, ciepły ton głosu. Podsumuj dzień i oceń, ile razy zwróciłeś się do dziecka szorstko, z krzykiem, krytyką, zakazem itp., a ile razy zwróciłeś się do dziecka łagodnie, pochwaliłeś, doceniłeś, wzmocniłeś jego poczucie wartości i kompetencji. Staraj się, aby liczba tych drugich zwrotów, była zawsze wyższa od pierwszych.